Wywiady Jerzego Granowskiego...

Rudolf Zioło o premierze Trzy po trzy.

Iga Gańczarczyk o Trzy po trzy.

 

Aleksander Fredro - Trzy po trzy


Perła gawędy szlacheckiej, pamiętnik hrabiego Fredry, który wspomina swoją młodość „chmurną i durną” z lat epopei napoleońskiej. Jako adiutant Cesarza, młody Fredro przemierzył u jego boku prawie całą Europę. Grzmot bitewnych armat, kawaleryjskie szarże, pojedynki, oficerskie bale i żołnierskie eskapady splatają się w wielobarwny gobelin żywota wspominanego po latach z czułością i z melancholią. „Trzy po trzy” to w zamiarze realizatorów teatralny, nieco groteskowy i ironiczny esej o historii, pamięci, o losie i przypadku, o nieuniknionym przemijaniu, o naszych cechach mentalnych i charakterologicznych.

Aleksander Fredro
Urodził się 20 czerwca 1793 u stóp Karpat, w Surochowie niedaleko Jarosławia w bogatej rodzinie szlacheckiej (niegdyś senatorskiej). Do Beńkowej Wiszni rodzice Aleksandra Fredry sprowadzili się w 1797. Nauki pobierał w domu rodzinnym, nigdy nie uczęszczał do szkół publicznych. 12 stycznia 1806 w pożarze dworu w Beńkowej Wiszni zginęła jego matka, Marianna Fredrowa. Ojciec, Jacek hrabia Fredro wraz z nim przeniósł się do Lwowa.

Aleksander Fredro był człowiekiem pełnym wewnętrznych sprzeczności: aktywny i zaangażowany w sprawy publiczne, szukał zarazem samotności i przejawiał skłonność do mizantropii. Ostatnie lata życia, naznaczone chorobami, spędził z dala od świata w ścisłym gronie rodzinnym.

Był autorem komedii obyczajowych z życia szlachty, głównie prowincjonalnej. Pisywał również wiersze, poematy, aforyzmy. Debiutował w 1817, jednak pozostał obcy problemom romantyzmu. Naraziło go to na ostre ataki ze strony Seweryna Goszczyńskiego i Leszka Dunina Borkowskiego, w wyniku których przestał pisać na 18 lat. Wychowany w tradycjach oświecenia był bliski L. Sterne'owi.

W swych komediach Fredro ukazał mistrzostwo w charakterystyce bohaterów, kształtowaniu akcji i giętkości języka. Do utworów wprowadzał akcenty humorystyczne i elementy komiki ludowego teatru, ówcześnie właściwe tylko farsie. Utwory Fredry weszły na stałe do kanonu polskiej literatury i teatru. Jego bajki, jak np. "Małpa w kąpieli", "Zupa na gwoździu" czy "Paweł i Gaweł" są lekturami literatury dziecięcej.

Etapy jego edukacji: I - Nauka w domu (pod okiem guwernera) polegała na pamięciowym opanowywaniu wiedzy książkowej. "W młodych latach nie okazywałem zdolności do nauki" II - Szkoła życia - nabieranie doświadczenia życiowego. "Odtąd zaczęła się dla mnie szkoła świata, najpraktyczniejsza, najbardziej urozmaicona".

Trzy po trzy to spisywane przez lata wspomnienia wydanie w formie książki Aleksandra Fredry, z okresu służby w armii Księstwa Warszawskiego i udziału w wojnach Napoleońskich.

Pierwsze wydanie 1880, pełne 1917.

źródło: wikipedia