• Powrót
  • 25-09-09
    (zdjęcia z premiery)
  • 23-09-09
    (zdjęcia z próby gen. 2)
  • 22-09-09
    (zdjęcia z próby gen.)
  • 17-09-09
    (zdjęcia z próby)
  • zobacz fragment próby
    w dn. 22-09-09

     

  • reżyseria
    Tomasz Man
  • scenografia
    Anetta Piekarska-Man
  • muzyka
    Igor Gawlikowski
    Marek Otwinowski
  • występują
    Dorota Chaniecka
    Anna Kadulska
    Bogumiła Murzyńska
    Andrzej Lipski
    Grzegorz Przybył
    Michał Rolnicki

premiera:
25 września 2009 r.
Scena Kameralna

Tomasz Man - Świat jest skandalem

(...)
BELLMER:
Coś ci powiem... Nie jestem Niemcem. Jestem Ślązakiem! Zapamiętaj to sobie raz na zawsze. A wiesz co to znaczy? Że się nie dam, nikt mnie nie złamie. Wypiłem z mlekiem matki, że trzeba walczyć! Patrz wyciągam paszport i rzucam w błoto. Nie jestem Niemcem. Węgiel mam w płucach! I śląskie piwo we krwi. Byłes kiedyś pod ziemią i kopałeś węgiel? Trzeba drążyć, rozumiesz? Iść ciągle do przodu! Nie dać się. Kopać. I zapomnieć o strachu, że na łeb spadnie ci strop.
(...)

Bohaterem sztuki napisanej na zamówienie Teatru Śląskiego jest Hans Bellmer, urodzony ponad sto lat temu w Katowicach światowej sławy artysta, surrealista, autor niepokojących, wieloznacznych rzeźb-instalacji, rysunków i fotografii. Echa spędzonego na Śląsku dzieciństwa, twórcze lata w Berlinie i Paryżu, spotkania ze współczesnymi mu wybitnymi twórcami, wspomnienia rodzinne, wszystko to łączy się w kolażu, będącym próbą ukazania inspirujących artystę zdarzeń.

Hans Bellmer (urodził się 13 marca 1902 w Katowicach, zmarł 23 lutego 1975 w Paryżu) - śląski malarz, rzeźbiarz i grafik. Był synem inżyniera, w 1923 rozpoczął naukę w berlińskiej Wyższej Szkole Technicznej. Bellmer znany jest głównie z serii rzeźbiarskich instalacji "Lalka". Pierwsza seria "Lalek" ukazała się w 1935 jako cykl fotografii 'Wariacje na temat montowania rozczłonkowanej małolatki' zamieszczonych w czasopiśmie surrealistów "Minotaure" (nr. 6) i wywołała wielkie poruszenie. Druga seria w 1938 - pełniła funkcję ilustracji do wierszy Paula Eluarda w magazynie "Messages". W 1938 w Berlinie anonimowo wydał własnym nakładem książkę "Lalka" (Die Puppe), zawierającą 10 czarno-białych fotografii lalki zaarażnowanych w serie "tableaux vivants" (living pictures). Po dojściu do władzy w Niemczech nazistów sztuka Bellmera uznana została za zdegenerowaną. W 1938 roku ostatecznie Bellmer opuścił Berlin i przeniósł się do Paryża, gdzie przyłączył się do surrealistów. Po II wojnie światowej pozostał w Paryżu, porzuciwszy tworzenie lalek, zajął się tworzeniem erotycznych rysunków i fotografii.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Hans_Bellmer”

Tomasz Man - reżyser i dramaturg, doktor filologii polskiej (studia magisterskie i doktoranckie Uniwersytecie Wrocławskim), absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu warszawskiej Akademii Teatralnej.

W latach 1997-2002 publikował swoje teksty w "Teatrze", "Dialogu" i "Notatniku Teatralnym"".

Był kierownikiem literackim w Teatrze im. Siemaszkowej w Rzeszowie oraz konsultantem programowym w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie. Reżyserował m.in. w Teatrze Dramatycznym w Białymstoku ("Balladyna" Juliusza Słowackiego, 2000), "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego (2000), Teatrze Współczesnym w Szczecinie ("Porozmawiajmy o życiu i śmierci" Krzysztofa Bizio, 2001), Teatrze Polskim we Wrocławiu ("Imię" Jona Fosse’a, 2001), Teatrze Polskim w Poznaniu ("Historia pewnej miłości" własnego autorstwa, 2001), Teatrze Powszechnym w Łodzi ("Lament" Krzysztofa Bizio, 2003), Teatrze Studio w Warszawie ("Zbyt głośna samotność" Bohumila Hrabala, 2003), Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie ("Piaskownica" Michała Walczaka, 2004), Teatrze Powszechnym w Warszawie ("Porozmawiajmy o życiu i śmierci", 2004 oraz "Śmieci" Krzysztofa Bizio, 2005), Lubuskim Teatrze im. Kruczkowskiego ("Harpagon" wg Moliera, 2005). W Laboratorium Dramatu jego sztukę "111" wyreżyserował Redbad Klynstra. Ostatnio w Teatrze Śląskim reżyserował w 2008 r. własną sztukę "EU".

z materiałów www.tat.pl