|
reżyseria i opracowanie tekstu
|
Władysław Terlecki - Mateczka STUDIUM AKTORSKIE PRZY TEATRZE ŚLĄSKIM
Było to zimą 1943 roku. Schiller wystawił - oczywiście tajnie - swoją "Pastorałkę" i zaproszeni pojechali z Warszawy na miejsce podmiejskim "samowarkiem". Odbywało się to w klasztorze. Zakonnice prowadziły zakład dla niepełnoletnich przestępczyń, których wiele produkowało okupowane miasto - głównie prostytucja, kradzieże, a właściwie włóczęgostwo i bezdomność. Te dziewczęta matka przełożona powierzyła Schillerowi i dopomogła w zdobyciu materiałów na kostiumy. Postąpiła mądrze: i próby, i kilka przestawień "Pastorałki" stanowiły dla jej pupilek przeżycie, którego na pewno nigdy nie zapomniały, i kto wie, jak to wpłynęło później na ich losy.
"Ona ma wejście wielkiej aktorki" - powiedział ktoś, kiedy wychodziliśmy z klasztornej kaplicy. Miał rację. Niezwykła ta matka przełożona. Trzeba jednak wiedzieć, że jej zrozumienie wychowawczej roli teatru i jej przyjaźń z Schillerem miały swoje przyczyny. Kiedyś, w czasach, które są już legendarne - w latach dwudziestych - była znakomitą aktorką. W historii polskiego teatru pozostała jako najlepszy Puk w "Śnie nocy letniej" Shakespeare'a. Żeby tak wchodziła do kaplicy, wyprostowana, wspaniała w powadze, z bielą habitu owijającą jej szyję - trzeba było tragicznego zdarzenia, o którym dużo pisały dzienniki paryskie, bo stało się to w Paryżu. Zabiła ze współczucia. Człowiek ten był nieuleczalnie chory. Sąd ją uniewinnił. Tak dawne to są czasy, tak straszliwymi sprawami od nas oddalone, że nie będzie plotkarstwem wymienić nazwisko:w życiu świeckim nazywała się Umińska.
ANDRZEJ MAJCZAK
Jest autorem inscenizacji dramaturgii współczesnej. Zrealizował: Dwadzieścia minut z aniołem Aleksandra Wampiłowa, Polaroidy Marka Ravenhilla (Teatr im. S. Jaracza w Łodzi), norway.today Igora Bauersimy (Teatr Polski we Wrocławiu), Psa, kobietę, mężczyznę Sybille Berg, Push up 1-3 Rolanda Schimmelpfenniga, Wielki dzień Conora McPhersona (Teatr Bagatela w Krakowie), Opowieści o zwyczajnym szaleństwie Petra Zelenki (Teatr Jeleniogórski im. C. K. Norwida), Arabską noc Rolanda Schimmelpfenniga (Studio Tetralne "Koło" w Warszawie) oraz mironczarnie - wieczór poetycki według tekstów Mirona Białoszewskiego (Teatr Narodowy w Warszawie). Od 2000 roku zajmuje się także przygotowaniem publicznych czytań najnowszej dramaturgii światowej Z wydawanego przez Uniwersytet Jagielloński cyklu "Dramat Współczesny", przedstawione zostały teksty Heinera Müllera, Botho Straussa, Miro Gavrana (wszystkie prezentacje na Scenie pod Ratuszem krakowskiego Teatru Ludowego).
AWISZAJ HADARI
Urodził się w 1976 roku w Tyberiadzie nad Jeziorem Galilejskim w Izraelu. W 1994 roku ukończył liceum artystyczne im. Thelma Yellin (Tel-Aviv), gdzie uczył się malarstwa i historii sztuki. W roku 1997 przez rok studiował w Wyższej Szkoły Performancu (The School of Visual Theater) w Jerozolimie, gdzie zetknął się z Teatrem Cricot 2 Tadeusza Kantora, po czym podjął studia wyższe w Polsce. W roku 1998 jego pierwszy spektakl w Izraelu "Rdza" zdobył cztery nagrody (nagroda najlepszego spektaklu, reżysera, scenografii i kostiumów) w ramach Festiwalu Teatru Awangardowego w Acco (The Acco Festival of Avant-Garde Theater). Spektakl cieszył się sporym sukcesem i został pokazany na scenach Narodowego Teatru "Habima" (The Israeli National Theater Habima)i Nowej Opery Izraelskiej (The Center for the Performing Arts - The New Israeli Opera). Od 1999 do 2004 roku studiował na Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej PWST. W ramach dyplomu przetłumaczył na język polski dramat An-Skiego pt. "Dybuk" (z tego przekładu skorzystał Krzysztof Warlikowski do spektaklu w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w 2007 roku przekład ukazał się przez Wydawnictwo "Austeria" w Krakowie w połączeniu ze szkicownikiem reżyserskim Andrzeja Wajdy). W 2004 roku wyreżyserował "Dybuka" w Szkole Teatralnej, dwa lata później, na zamówienie 16-tego Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie ponownie wystawił "Dybuka", tym razem o północy w Synagodze Izaaka na krakowskim Kazimierzu. W roku 2002 Hadari otrzymał Nagrodę Wybranego Artysty Fundacji IcExcellence w Izraelu (zob. www.icexcellence.com). 2 czerwca 2006 roku na Starym Mieście w Lublinie ogłoszono oficjalne otwarcie Lubelskiej Trasy Podziemnej, dla której zaprojektował i wykonał ikonę miasta pt. "Pożar Lublina-multimedialna inscenizacja legendy". Prowadzi wykłady i warsztaty teatralne na temat "Dybuka" i Teatru Tadeusza Kantora m. in. w moskiewskiej Szkole Wasilijewa, Ośrodku Praktyk Teatralnych - Gardzienice, Fundacji Pogranicze w Sejnach, Fundacji Miasto w Suwałkach, podczas Dni Kultury Żydowskiej w Poznaniu.
|