Kabaret Bellmer - Dwanaście butelek

Niezwykły spektakl składający się z najlepszych tekstów i piosenek. Wszystko to, czego najbardziej lubią Państwo słuchać o nietypowej jak na dotychczasowe przyzwyczajenia widzów porze.

Nocne życie dobrze komponuje się z kabaretem. Evviva l'arte!

Usłyszymy ponadczasowe piosenki Wojciecha Młynarskiego, Agnieszki Osieckiej, Jonasza Kofty...

TO BYŁ KABARET

Prawie pół wieku temu, w 1963 roku, Kazimierz Krukowski, jeden z twórców Kabaretu „U Lopka" wygłaszał ze sceny taki tekst:

Nasi dziadkowie zachwycali się "Zielonym Balonikiem". To był kabaret, mówili. Nie to, co teraz "Momus". Nasi rodzice mówili: "Momus" to był kabaret. Nie to, co nasze "Quipro quo". My mówimy: ""Quipro quo" - to był kabaret. Są już tacy, co mówią: "Buffo" to był kabaret... Dziś następne pokolenia widzów mogą tę myśl ciągnąć dalej, wyliczając - "Kabaret Starszych Panów", "Dudek", "Pod Egidą", "Piwnica pod Baranami", "Tey" - to był kabaret! I dodawać kolejne nazwy, tytuły, wykonawców, bo wciąż powstają nowe kabarety i przedstawienia. Ich sukcesy spychają trochę w niepamięć osiągnięcia poprzedników. A przecież jest o czym pamiętać, czym się bawić i wzruszać, zachwycać. Więc "pamiętajmy o ogrodach", pamiętajmy o dawnych kabaretach...

1. Pamiętajcie O Ogrodach (sł. Jonasz Kofta, muz. Jan Pietrzak) zespół

2. Dobry wieczór państwu... (tekst Edward Dziewoński) Adam Baumann

3. Song o ciszy (słowa Jonasz Kofta, muz. Andrzej Zarycki) Marcin Szaforz

4. Bo taka głupia, to ja już nie jestem... (sł. NN, muzyka Zygmunt Konieczny) Dorota Chaniecka

5. Ballada skandynawska (sł. Wojciech Młynarski, muz. Jerzy Wasowski) Grzegorz Przybył6. Sztuczny miód (sł. Agnieszka Osiecka, muz. Krzysztof Paszek) Krystyna Wiśniewska

7. Dwanaście butelek (opr. Bolesław Kieiski) Adam Baumann

8. Czarne perfumy (sł. Agnieszka Osiecka, muz. Przemysław Gintrowski) Ewa Leśniak

9.Nie wytrzymuję (sł. Wojciech Młynarski, muz. Jerzy Wasowski) Marcin Szaforz

10. Spotkałam na molo Chińczyka (z repertuaru Żuli Pogorzelskiej) Dorota Chaniecka

11. Teściowa (tekst Jan Tadeusz Stanisławski) Grzegorz Przybył12. Dramat w ogródkach działkowych (sł. Maciej Szwed, muz. Andrzej Bieniek) Ewa Leśniak, Krystyna Wiśniewska

12. Dramat w ogródkach działkowych (sł. Maciej Szwed, muz. Andrzej Bieniek) Ewa Leśniak, Krystyna Wiśniewska

13. Po CO babcię denerwować (sł. Wojciech Młynarski, muz. Franciszka Leszczyńska) Dorota Chaniecka, Marcin Szaforz

14. Z kim tak Ci będzie źle jak ze mną (sł. Wojciech Młynarski, muz. Jerzy Orłów) Ewa Leśniak

15. Kaczuszka (instrukcja z "Misia" z lat 60.) Marcin Szaforz16. Jak artyści SZli do nieba (sł. Wojciech Młynarski, muz. Leopold Kozłowski) Adam Baumann, Grzegorz Przybył17. Tak jak malował pan Chagall (sł. Wojciech Młynarski, muz. Leopold Kozłowski) Krystyna Wiśniewska

18. Nie wycofuj Się (sł. Wojciech Młynarski, muz. Jerzy Matuszkiewicz) Adam Baumann

19. Tajemnice wiary mej (sł. Maciej Zembaty, muz. NN) zespół20. Naprawdę nie dzieje się nic (sł. MichałZabłocki, muz. GrzegorzTurnau) zespół

Henryk Konwiński

Henryk Konwiński, tancerz, choreograf, reżyser. Kierował zespołami baletowymi w Operze Poznańskiej i Operze Śląskiej w Bytomiu. Najważniejsze choreografie to: „Stworzenie świata", „Romeo i Julia" w Poznaniu, „Wariacje na temat Franka Bridge'a" Brittena w Bytomiu i Teatrze Wielkim w Warszawie, „Epitafium na śmierć Szymanowskiego", „Stabat Mater", „W górę w dół" „Ad montes - Balety tatrzańskie" do muzyki Wojciecha Kilara-w Bytomiu. Jest również reżyserem spektakli operowych i operetkowych. W Teatrze Śląskim stworzył choreografię między innymi do takich spektakli, jak „Zielony gil" Tirso de Moliny (1982), „Operetka" Gombrowicza (1983), „Amadeusz" Shaffera (1984), „Diabelski młyn" Wedekinda (1986), „Iwona, księżniczka Burgunda" Gombrowicza (1987), „Kaligula" Camusa (1988), „Hiob" Wojtyły (1991), „Krzesła" lonesco(1996). Wielokrotny laureat Złotej Maski za prace choreograficzne.

Andrzej Witkowski

Ukończył historię sztuki w Uniwersytecie Jagiellońskim i scenografię w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od debiutu scenograficznego („Caligula" Camusa w reż. B. Cioska, Teatr Współczesny w Szczecinie, 1982) zrealizował już ponad 120 prac teatralnych i telewizyjnych. Widzom Teatru Śląskiego znany jest ze scenografii do przedstawień w reżyserii Bogdana Toszy - „Pokojówki" Geneta (1988), „Letni dzień" Mrożka (1992), „Próby dla siedmiu" Shaeffera (1992), „Przypadek Klary" Loher (2002); Bogdana Cioska - „Hiob" Wojtyły (1991), „Don Juan" Moliera (1993), „Bracia Karamazow" Dostojewskiego (1995); Bartosza Zaczykiewicza - „Żelazna konstrukcja" Wojtyszki (1999), „Romeo i Julia" Szekspira (2000) oraz Rudolfa Zioło - „Dżuma" Camusa (2006). Trzykrotnie nagradzany za scenografię na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka polska", w 1985 („Dziady" Mickiewicza z łódzkiego Teatru im. Jaracza), w 1993 („Oni" Witkacego z Teatru Powszechnego w Warszawie) i w 2003 („Królewna Orlica" Micińskiego z Teatru Współczesnego we Wrocławiu). Od 2007 roku scenograf Teatru NarodowegowWarszawie.

Ewa Zug

Pianistka, akompaniator, pedagog, chórmistrz. Absolwentka Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Od 1994 roku pracuje jako akompaniatorw PSM l i II stopnia im. G. Fitelberga w Chorzowie orazjako chórmistrz prowadzi amatorski zespół wokalny, z którym koncertuje w Polsce i poza jej granicami. Wyróżniona nagrodą za najlepszy akompaniament na konkursie wokalnym im. Fr.Platówny we Wrocławiu. W latach 1994-2004 akompaniator-korepetytor w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, od roku 2007 kierownik zespołu wokalnego Teatru Rozrywki. Od 2004 roku związana także z Gliwickim Teatrem Muzycznym. Współpracuje zTeatrem Polskim w Bielsku-Białej, Teatrem Zagłębia w Sosnowcu i innymi scenami. Jako akompaniator współpracuje z wieloma aktorami, m. in.: Marią Meyer, z którą nagrała dwie płyty „Maria Meyer śpiewa Brela" i „Ordonka. Miłość ci wszystko wybaczy", Elżbietą Okupską, Jacentym Jędrusikiem, Robertem Talarczykiem. Koncertuje w kraju i za granicą (Czechy, Izrael, Francja, Austria, Holandia).

(www.e-teatr.pl)