Teatr Śląski jest członkiem
Unii Polskich Teatrów

 

08.04.2011 - Trzydzieści lat Sceny Kameralnej

Sąsiadujący z główny gmachem Teatru Śląskiego trzypiętrowy budynek przy ul. Warszawskiej 2, należący niegdyś do banku, został zaadaptowany dla potrzeb katowickiego teatru w latach 1979-1981. Na parterze znalazła swoje miejsce Scena Kameralna, tak potrzebna Katowicom po zlikwidowaniu, ze względu na bezpieczeństwo publiczności, Teatru „Rozmaitości” i po pożarze, który zniszczył działającą od 1946 roku Małą Scenę.

Od początku jej twórcy (głównym projektantem był architekt August Boroń) przewidzieli centralnie usytuowaną przestrzeń sceniczną, otoczoną z trzech stron widownią mieszczącą 110 widzów. Ruchome podesty–kostki „przy pomocy podnośników hydraulicznych miały pozwalać realizatorom spektakli na układanie różnych nieregularnych płaszczyzn, a więc utworzyć niezbędne podium dla danego widowiska” - informowała prasa. Rzeczywistość zweryfikowała te plany, konstrukcję sceny i widowni uproszczono do znanego nam dzisiaj kształtu.

15 marca 1981 roku premierą sztuki Wojciecha Markiewicza „Hamlet i inni” w reżyserii Piotra Paradowskiego Kameralna otworzyła podwoje. Już od premiery wiadome stało się, że jej niewielka przestrzeń, bliskość widzów i usadowienie ich po dwóch przeciwnych stronach jest wielkim wyzwaniem dla aktorów, reżyserów i scenografów tworzących tu przedstawienia. Dodatkowym utrudnieniem w swobodzie inscenizacji okazały się stojące w obrębie przestrzeni scenicznej dwa filary, konieczne ze względów architektonicznych. W roku 2005, w 25 roku istnienia Sceny, miał miejsce gruntowny remont, który zmienił nieco jej kształt. Zniknął jeden z filarów, zastąpiony niewidoczną dla widzów konstrukcją przejmującą obciążenia, zaś na jednej ze ścian nad publicznością pojawił się mały balkon, otwierający nowe możliwości inscenizacyjne.

Bardzo szybko Scena Kameralna wpisała się w pejzaż miasta – ogromne okna foyer przyciągają uwagę czekających na przystanku ludzi i są znakomitym miejscem reklamującym to, co dzieje się w tym miejscu teatru. A dzieje się i działo wiele. W ciągu minionego 30-lecia powstało tu 125 premier. Ich realizatorzy i wykonawcy zdobyli 16 Złotych Masek, kilka nagród śląskiego oddziału ZASP im. Leny Starke, nagrody i wyróżnienia na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, w Konkursach na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, na Festiwalu „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu, a także laury zagraniczne (m. in .na festiwalach teatralnych na Ukrainie)

W pamięci widzów z pewnością zapisały się przedstawienia w reżyserii Jerzego Zegalskiego, Jana Maciejowskiego, Jana Błeszyńskiego, Bogdana Toszy czy Grzegorza Kempinsky'ego. Scenografię do nich przygotowywali tacy twórcy, jak Anna Franta, Danuta Knosała, Jerzy Moskal, Barbara Zawada, Barbara Ptak, Andrzej Witkowski, Marek Braun, a ostatnio Bożena Pędziwiatr, Mirek Kaczmarek czy Barbara Wołosiuk. Te nazwiska, to wyznaczniki wysokiego poziomu artystycznego spektakli prezentowanej na Scenie Kameralnej, zbliżającej do siebie widzów i aktorów, mającej swoją wierną publiczność, która ceni sobie ów wyjątkowy klimat, jaki wiąże się z tym miejscem.

 

Kalendarium Obchodów
100-lecia Teatru

Jubiläums- veranstaltungen